Portret Wojciecha KorfantegoDziś przypada 153. rocznica urodzin Wojciecha Korfantego – jednej z najważniejszych postaci Górnego Śląska, wybitnego polityka i działacza narodowego.
Wojciech (właściwie Adalbert) Korfanty urodził się 20 kwietnia 1873 r. w osadzie Sadzawki (obecnie Siemianowice Śląskie). W latach 1903–1912 i 1918 był posłem do Reichstagu oraz pruskiego Landtagu (1903–1918), gdzie reprezentował Koło Polskie. 25 października 1918 r. wystąpił z płomiennym przemówieniem w niemieckim parlamencie z żądaniem przyłączenia do państwa polskiego wszystkich polskich ziem zaboru pruskiego.
W latach 1918–1919 był członkiem Naczelnej Rady Ludowej, stanowiącej rząd Wielkopolski podczas powstania, a w 1920 r., jako mianowany przez rząd polski komisarz plebiscytu na Górnym Śląsku kierował całością przygotowań organizacyjnych, propagandowych i politycznych. W maju 1921 r., po niekorzystnym dla Polski wyniku plebiscytu, stanął na czele III powstania śląskiego, które przyniosło korzystniejszy dla Polski podział regionu. W odrodzonej Polsce w latach 1922–1930 Korfanty był posłem na Sejm z ramienia Chrześcijańskiej Demokracji.
Od października do grudnia 1923 r. był m.in. wicepremierem w rządzie Wincentego Witosa i jego doradcą. Wydawał dzienniki „Rzeczpospolita” i „Polonia”. Będąc na emigracji, został jednym z założycieli Frontu Morges, a później organizatorem i prezesem Stronnictwa Pracy powstałego z połączenia Chadecji i Narodowej Partii Robotniczej. Zmarł 17 sierpnia 1939 r. Został pochowany na katowickim cmentarzu przy ul. Francuskiej. Pogrzeb tego wielkiego formatu polityka, patrioty, wskazującego, iż nie ma Śląska bez Polski, stał się manifestacją patriotyczną Ślązaków.
Pośmiertnie, w 1997 roku, Wojciech Korfanty został uhonorowany Orderem Orła Białego.